U bent hier

Het verhaal van Chautaara VZW

Januari 2011 : the story continues…

December 2010 : We kunnen een vorm van fiscale aftrekbaarheid aanbieden. Meer en meer kregen we de vraag om ons niet te steunen via lidgelden maar via giften. Gezien we echter geen fiscale attesten konden afleveren was dit echter ook geen ideale optie. Uiteindelijk vonden we een samenwerking met SOL VZW die onze projecten ondersteunt door via hun vereniging fiscale attesten af te leveren. Bij onze eerste oproep ontvingen we al 450€ en dit geeft uiteraard hoop voor de toekomst.

Oktober 2010 : we hebben opnieuw een grote subsidie binnen ! Via Gentenaars zonder Grenzen dienden we opnieuw een aanvraag in voor onze partner THIS. Dit keer ontvingen we het maximumbedrag van 4000€ voor het ‘Educational project’ die we samen met NGN(Amerika) en Karya (Frankrijk) in de regio Humla ondersteunen. Naast het mooie bedrag deed ook de goede beoordeling - waarin gesteld werd dat de organisatie sedert haar vorige aanvraag proffesioneel geëvolueerd is - ons enorm deugd.

September 2010 : ‘Op stap met de Gekke Gecko’s neemt een solide vorm aan. Enkele studenten van de Sociale Hogeschool in Heverlee zal de komende maanden het project in het kader van hun eindwerk verder uitwerken tot een educatief pakket gekoppeld aan een introductiesessie.

Augustus 2010 : Elke en Ruben besluiten om de ‘Safe Motherhood Training’ te steunen door het rekeningnummer van de VZW op het geboortekaartje van hun tweede kindje Fien te plaatsen. Deze mooie geste zorgt er uiteindelijk voor dat Fien onze jongste en grootste donor tot nu toe is geworden met een totaalbedrag van 910€.
 

Februari 2010 : Chautaara VZW stapt in de stedelijke adviesraad ontwikkelingssamenwerking (Star) van de stad Gent en daarbij aansluitend ook in het Gents Overleg Noord Zuid (GONZ). Op deze manier krijgen we een beter inzicht in het ontwikkelingsbeleid van de stad Gent maar geleidelijk aan veroveren we ook een plaatsje in het Gentse Noord-Zuid middenveld.

Januari 2010 : we ontvangen 1047€ werkingssubsidies van de Stad Gent. Samen met de lidgelden die we ontvangen van onze leden vormt dit bedrag de basis voor onze werkingskosten in België. Op die manier proberen we er voor te zorgen dat alle giften van personen integraal naar de projecten in Nepal zelf gaan.

September 2009 : Majo en Greet komen aan in Nepal. In de volgende drie maanden bestendigen zij de contacten met de partners. Ze brengen bezoeken op het terrein, enkel het project in Humla kunnen ze door omstandigheden niet op tijd bereiken. Op basis van deze bezoeken wordt de communicatie en verleende steun bijgestuurd.

Januari 2009 : kort na de eerste subsidie ontvangen we ook de eerste grote gift. Het bedrijf AACO architecten uit Sint-Niklaas besluit de waterprojecten van ISARD te steunen met het mooie bedrag van 750€.

Januari 2009 : de Gekke Gecko's vertrekken. Majo en Greet vertrekken voor een jaar op reis naar Zuid-Oost Azië en ontwikkelen onderweg geleidelijk aan het educatieve pakket 'Op stap met de Gekke Gecko's'. De Gekke Gecko's sturen brieven , spelen verhalen, e. d. m. naar enkele klassen in het Vlaamse land. Het enthousiasme is zo groot dat naderhand besloten wordt het materiaal om te vormen tot een permanent aanbod.

December 2008 : onze eerste subsidie is een feit. De stad Gent evalueerde onze eerste aanvraag via Gentenaars zonder Grenzen positief. Via deze subsidielijn die de stad oprichtte om projecten van 4-de pijlerinitiatieven te ondersteunen ontvangen we het mooie bedrag van 2000€ voor de Safe Motherhood Trainingen van THIS.

Oktober 2008 : nog in 2008 starten we ook een derde samenwerking, met Dipak. Hij zorgt er voor dat we de helft van het inschrijfgeld betalen voor 5 gemotiveerde meisjes uit arme gezinnen die hogere studies willen aanvatten.

September 2008 : de eerste gift van 3000€ aan de organisatie van Ebindra (ISARD) is een feit. Ons geld zal gebruikt worden voor de trainers die de groepen met microkredieten begeleiden en een deel gaat naar de groepen zelf, eenmaal de mensen al een zeker bedrag bijeen gespaard hebben krijgen ze een extra duw. Twee kleine waterprojecten die lokale mensen als een prioriteit omschreven zullen het leven van vooral de vrouwen sterk verbeteren, aangezien ze nu meer dan een uur per dag onderweg zijn om water te halen.

Oktober 2008 : Babita organiseert de eerste ‘Safe Motherhood’ training voor dertig vrouwen uit Humla. De 685 euro  van Chautaara zorgt er voor dat dertig vrouwen na een week les weten wat te doen als ze thuis moeten bevallen, wat in dit ruige gebergte het geval is bij meer dan 90% van de geboortes. Humla heeft een van de hoogste indexsterftecijfers uit heel Nepal, vooral door de combinatie van de isolatie en het gebrek aan cruciale kennis.

Mei 2008 : Fany, Nick en Majo hebben op korte tijd elk 2 van de in totaal 6 groepen begeleid bij hun inleefstage in Nepal. De hele operatie is een succes. Een  gezonde ledenbasis verstevigd de piepjonge VZW dankzij deze culturele uitwisseling.een groot deel van hen zal ook lid blijven in de jaren daarop volgend. Ondanks de schappelijke inschrijfprijs houden we van de zes groepen een gezond startkapitaal over. Door hun keuze om in goedkope familiale pensionnetjes en echt bij de mensen te slapen en te eten winnen Nepalezen twee keer. De eerste keer bij het verblijf van de groep zelf, de tweede keer via de projecten die voor hen bestemd zijn. Het is vooral dank zij deze pioniers die ons het vertrouwen schonken dat we gelanceerd zijn.

2 januari 2008 : officiële geboorte van de VZW Chautaara. De statuten liggen bij de rechtbank van koophandel in Gent en verschijnen in het Belgisch Staatsblad. Ondertussen zijn Nick en Fany al in Nepal om contacten te leggen. Babita Lama werkt al jaren als verpleegster voor een NGO die in haar geboortestreek Humla actief is. Toen we ze leerden kennen was ze net uit onvrede met hun paternalistische, westerse visie opgestapt om zelf iets te beginnen. Ebindra Neupane doet al meer dan een decennium wat de Wereldbank of overheid blijkbaar zelden kunnen: de enorme kloof tussen arm en rijk op lokaal niveau duurzaam dichten. Dat doet hij met zeer succesvolle microkrediet programma's, zoals bleek bij ons bezoek. Dipak Bhattarai, met wie Nick al sinds 2003 samenwerkt, heeft ook ideeën om iets nuttig voor zijn dorp te doen.

Zomer 2007 : naast dia-avonden, vertrekvergaderingen en brochures hebben we een hele berg van  verborgen werk achter de rug. Zes groepen zijn ingeschreven voor wat we een inleefstage in Nepal noemen. We hebben een boekhouder die aan een gunstig tarief onze statuten en activiteiten nakijkt. En we hebben elk onze eigen plannen voor een lang verblijf in Nepal of Azië. Dat moet ons de tijd geven om alles heel goed voor te bereiden en om Nepalezen met een plan te vinden die onze visie delen.

Zomer 2006 : mensen uit de vriendengroep die Nick in maart 2006 door de Nepalese Himalaya gegidst had vertellen hun vrienden over die ervaring. Die vrienden contacteren ons met de vraag om een soortgelijke rondleiding in Nepal voor hen te organiseren. Ook Majo polst eens onder zijn vrienden en familie en het blijkt dat daar ook een grote interesse heerst om eens op stap te gaan door Nepal. Door de grondige terreinkennis en de vele persoonlijke contacten kunnen we hen een diepgang in termen van contact met de bevolking aanbieden Na wat reken en studiewerk wordt duidelijk dat als we dit goed aanpakken, binnen een wettelijk kader en met een lange termijn strategie, er een gezond startkapitaal voor een VZW kan opgebouwd worden.

April 2006 : tijdens een bezoek aan het afgelegen Dolpo worden Majo, Nick en Fany geconfronteerd met extreme armoede en weinig opties om daar iets aan te doen. Daarnaast is de reis een bevestiging van de vaststelling dat de complexe realiteit in streken als deze mijlenver van de beeldvorming daarover in het Westen staat. We ontmoeten Nepalezen met sterke plannen om iets voor hun gemeenschap te doen, maar zonder centen. Zelf staan we zeer kritisch tegenover de meeste vormen van ontwikkelingshulp. Dat heeft te maken met studies rond het thema en omdat elk van ons tegen dan al maanden vrijwillig werk leverde in Aziatische landen zoals Nepal, India and Cambodja. Toch denken we dat er een manier moet bestaan om gedreven mensen een duurzaam duwtje te geven.

Theme by Danetsoft and Danang Probo Sayekti inspired by Maksimer